Woon je in het ene land en werk je in het andere, of verdeel je je jaar over Nederland en een ander land, dan kunnen twee landen hetzelfde inkomen willen belasten. Deze tool geeft een globaal beeld van welk land waarschijnlijk wat belast. Je vult je werkdagen per land en je bruto inkomen in.
Nederland belast inwoners over hun wereldinkomen en niet-inwoners alleen over inkomen uit Nederland. Of je inwoner bent, hangt af van de feiten: waar je woning is, waar je gezin woont, waar je werkt en waar je sociale en economische banden liggen. Er is geen vast aantal dagen dat je inwoner maakt. Zien twee landen je allebei als inwoner, dan beslist het belastingverdrag, met als eerste toets je duurzame woning en het middelpunt van je levensbelangen.
De meeste verdragen wijzen het loon toe aan het land waar je feitelijk werkt. Daarop geldt een uitzondering als je er niet meer dan 183 dagen verblijft, je werkgever er niet is gevestigd en het loon niet ten laste komt van een vaste inrichting daar. Alle drie de voorwaarden moeten gelden. De regel verdeelt loon; hij bepaalt niet waar je woont.
Een niet-inwoner krijgt de Nederlandse aftrekposten en volledige heffingskortingen alleen als kwalificerend buitenlands belastingplichtige: je woont in de EU, de EER, Zwitserland of op de BES-eilanden, ten minste 90 procent van je wereldinkomen is in Nederland belast, en je kunt een inkomensverklaring van je woonland overleggen. Voldoe je daar niet aan, dan betaal je in Nederland meer belasting dan een inwoner met hetzelfde inkomen. De tool geeft een indicatie: verdragen verschillen per land.
Ben ik na 183 dagen automatisch Nederlands belastingplichtig? Nee. Inwonerschap hangt af van je omstandigheden. De 183-dagenregel is een verdragsregel over welk land loon mag belasten.
Kunnen twee landen hetzelfde inkomen belasten? Beide kunnen het claimen, maar een verdrag wijst het heffingsrecht aan een van de twee toe en laat het andere land een vrijstelling of verrekening geven.